MARIA SKŁODOWSKA - CURIE
 

           Dwukrotnie wyróżniona Nagrodą Nobla za osiągnięcia naukowe. 10 grudnia 1903 roku Akademia Nauk w Sztokholmie ogłosiła przyznanie nagrody Nobla z fizyki dla Marii Skłodowskiej-Curie, Piotra Curie i Henryka Becquerela za wyniki badań nad promieniotwórczością.
          W  1911 roku Akademia Nauk w Sztokholmie przyznała drugą nagrodę Nobla dla Marii Skłodowskiej-Curie w dziedzinie chemii, za pracę nad określeniem własności fizycznych i chemicznych polonu i radu oraz za prace dotyczące metod wyodrębniania, oczyszczania i pomiaru aktywności pierwiastków promieniotwórczych. Do dziś pozostaje jedyną kobietą, która tę nagrodę otrzymała dwukrotnie.

 

    Maria Skłodowska urodziła się w Warszawie w dniu 7 listopada 1867 r. Rodzice jej byli pedagogami. Gimnazjum ukończyła w 1882 r. ze złotym medalem. Od najmłodszych lat pragnęła poświęcić się pracy naukowej. W 1891 r. wstąpiła na Uniwersytet w Paryżu na Wydział Nauk Ścisłych. Pomimo fatalnych warunków materialnych ukończyła w 1893 r. studia nauk fizycznych, a w 1894 r. - nauk matematycznych. Po skończeniu studiów wróciła do kraju. Nie mogąc tutaj pracować naukowo, wyjechała po kilku miesiącach do Paryża. W 1895 r. wyszła za mąż za Piotra Curie, profesora fizyki w Szkole Przemysłowej Fizyki i Chemii w Paryżu. Sławę naukową Maria Skłodowska zdobyła nie tylko odkryciem polonu i radu. Pracowała nad promieniotwórczością pierwiastków i stała się twórczynią tej dziedziny nauki. Dzięki temu poznano szereg pierwiastków obdarzonych zdolnością samorzutnej przemiany w inne pierwiastki. Obalony zatem został pogląd o substancji nierozkładalnej, jako nośniku indywidualnych cech materii. Wiedziano już wówczas, że różne pierwiastki chemiczne są zbudowane z atomów, że atomy te są dla każdego pierwiastka inne, różniące się budową, masą, właściwościami chemicznymi i że są to najdrobniejsze trwałe cząstki pierwiastka. Maria Skłodowska-Curie była dwukrotną laureatką nagrody Nobla. Raz z dziedziny fizyki w 1903 r. wraz ze swym mężem za odkrycie polonu i radu, powtórnie zaś w 1911 r. z dziedziny chemii za wyodrębnienie w stanie czystym preparatów radu oraz radu w stanie metalicznym. W 1903 r. uzyskała tytuł doktora nauk fizycznych Uniwersytetu Paryskiego. W 1906 r. zmarł tragicznie jej mąż i od tej pory Maria zaczęła prowadzić sama prace w niezwykle trudnych warunkach laboratoryjnych. Objęła także katedrę na Uniwersytecie Paryskim. Nasza rodaczka była jedną z najpopularniejszych postaci świata naukowego. Otrzymała wiele nagród i wyróżnień. Była członkiem honorowym setek towarzystw naukowych oraz profesorem honorowym wielu wyższych uczelni. Zmarła 4 lipca 1934 r. w sanatorium na południu Francji.
        10 grudnia 1903 roku Akademia Nauk w Sztokholmie ogłosiła przyznanie nagrody Nobla z fizyki dla Marii Skłodowskiej-Curie, Piotra Curie i Henryka Becquerela za wyniki badań nad promieniotwórczością.
        W  1911 roku Akademia Nauk w Sztokholmie przyznała drugą nagrodę Nobla dla Marii Skłodowskiej-Curie w dziedzinie chemii, za pracę nad określeniem własności fizycznych i chemicznych polonu i radu oraz za prace dotyczące metod wyodrębniania, oczyszczania i pomiaru aktywności pierwiastków promieniotwórczych.
 

źródło informacji: Internet

Ciekawe strony:
http://www.ptchem.lodz.pl/pl/muzeum.html

www.maria-sklodowska-curie.republika.pl/